از ادارةِ امور بينالمللي به ادارة امور جهاني

از ادارةِ امور بينالمللي به ادارة امور جهاني:

بازيگران، تصميمگيري دستهجمعي، و ملل متحد در جهانِ

قرن بيستويكم

نوشتة: تانيا برول و فولكر ريتبرگر

ترجمه روح اله طالبی آرانی

كوفي عنان دبير كل سازمان ملل متحد، در گزارش هزارة خود، برخي از چالشهاي مهمي راكه مردم جهان با آنها روبهرو هستند و در حيطة كاري سازمان ملل متحد قرار ميگيرد،برميشمارد. وي طرحهاي جديدي (مثل طرح واكنش در برابر فاجعه يا شبكة درهم تنيدة بهداشت) راپيشنهاد ميكند و اولويتهايي را كه مردم ميبايد مورد توجه قرار دهند برميشمارد. (مثلاً، تاسال 2015، شمار مردم جهان با درآمد كمتر از يك دلار در روز، ميبايد به نصف كاهش يابد).كوفي عنان اظهار ميدارد كه «تمامي اين پيشنهادها در چارجوب جهانيشدن قرار ميگيرند، ]واين پديده[ در زماني كه ما به قرن بيست و يكم پاي ميگذاريم، جهان را متحوّل كردهاست».(Annan 2000:6)

تنها دبيركل سازمان ملل نيست كه از جهانيشدن به عنوان چالش و نيرويي قوي در جهتتغيير نظامهاي موجود ادارة امور بينالمللي ياد ميكند. همه اذعان دارند كه جهانيشدن نه تنهارابطة بين دولتها و نيروهاي بازار را دگرگون ميكند بلكه پيامدهاي مهمي نيز براي هويّتها وفعّاليتهاي بازيگران اجتماعي فراملي دارد(Lynch 1998). از اين رو، نه فقط دولتها، بلكه سهمجموعه از بازيگران، متشكل از 1 ـ دولتها و سازمانهاي بين الدولي، 2 ـ نيروهاي بازار و 3 ـبازيگران جامعة مدني نقش مهمي در ادارة امور بينالمللي موجود و ادارة امور جهانيدرحالتكوين، ايفا ميكنند.

تنهاتر از سکوت...