بيتوته كوتاهي است جهان

در فاصله گناه و دوزخ

خورشيد

همچون دشنامي بر مي آيد

و روز ، شرم ساري

جبران ناپذيري است .

آه ،

پيش از آنكه در اشك غرقه شوم

چيزي بگوي...

درختان ، جهل معصيت بار نياكانند

و نسيم ، وسوسه ئي است نابكار .

مهتاب پائيزي كفري است

كه جهان را مي آلايد.

چيزي بگوي

پيش از آنكه در اشك غرقه شوم

چيزي بگوي...

هر دريچهِ نغز

بر چشم انداز ِ عقوبتي مي گشايد .

عشق رطوبت چندش انگيز پلشتي است

و آسمان سر پناهي ،

تا به خاك بنشيني و

بر سرنوشت خويش گريه ساز كني !!!

آه ،

پيش از آنكه در اشك غرقه شوم

چيزي بگوي

هر چه باشد ...

چشمه ها از تابوت مي جوشند

و سوگواران ژوليده آب روي ِ جهانند.

عصمت به آينه مفروش

كه فاجران نيازمندترانند.

خامش منشين خدا را

پيش از آنكه در اشك غرقه شوم

از عشق چيزي بگوي ...

( احمد شاملو / 1359 )

تنهاتر از سکوت...