تن تـو آهنگیست ؛ و تن من کلمهییست که در آن مینشیند...*

نمیدانم منِِ کمحرف از کجا به اینطرف اینطور بیوقفه حرف دارم برای تو. علّتش هم مهم نیست؛ چیزی باید در تو باشد. چیزی که نه فقط من و احساس، که کلمهها را به رقص وامیدارد.

* تا نغمهیی دروجود آید: سرودی که تداوم را میتپد ... /شاملو

تنهاتر از سکوت...