سروده ای از شیخ کاظم خداجو

سهم من از همه عالم به گمانم درد است

خسته ام من دگر از دوری بی وصلِِ٬ بیا

این چه کاریست که هجران تو با ما کرده است

رمق از پا و تنم٬جان و دلم٬عشق تو برد

هر که از دامن تو دست کشد٬ نامرد است

نشود فاصله انداخت میان من و تو

چون که مادر به ولای تو مرا پرورده است

شیخ کاظم خداجو